πατρίδα ανοίκεια
είναι τα λόγια μου

κι εγώ που δε σ' αγάπησα
παρά την ώρα της φυγής
τι  απολογία να δώσω
για τη μεγάλη αμαρτία

αναχωρητής και πένης
στάθηκα κι αυτή είναι η
αλήθεια μου

μάρτυράς μου η σιωπή
 που τόσο αγάπησες
κι ας ήταν  μόνο ένας  ίσκιος 

(μα κάτι έπρεπε να βυζαίνουμε)