μέρες στο  περίμενε
μέρες στο άντεχε
στο κράτα στο αγάντα
μα ένα σημάδι αδερφέ
να γινόταν
ένα σημάδι πως η υπομονή ανθίζει
έστω μισή φορά
στον αιώνα της σιωπής
κουράστηκαν οι λέξεις
βουβαίνονται κι άλλο
μου λες θα φτάσεις
τη νύχτα των απόντων
αχ πως ξέρεις να με γελάς...