κρυψυνους και υποψιάρης
δεν ήτανε να του μιλήσει κανείς να του κανει μια πρόταση ή μια φιλικη χειρονιμία όλο κάποιο λακκο έχει η φαβα κι όλο καποιο λάκκο έχει η φαβα δεν εμπιστευόταν ούτε τη σκια του.
κι αυτό μεν σοφα αλλα μην τρελαθούμε κιόλας! αυτα ελεγεωγια το Μένιο η Ελπίδα που καλύτερα να τη λέγανε απελπισία αφου τον κρυφορέγονταν τον εν λογω. τι κρυφο δηλαδή που ο κοσμος το χε τουμπανο αλλα ο Μένιος επιθυουσε τη Λίτσα ένα τσακλοκούδουνο-άλλος ελπίδιος χαρακτηρισμός- η οποια Λίτσα πανδρευτηκε το Μάκη τον ψηλό ψηλό και με μυαλό γίνεται; αφού την κεράτωσε με τη Φανή και πηγαινε το αλυσιδάκι κι ο λάκκος στη φάβα όλο και βαθαινε
μεχρι που γεράσαμε όλοι απατησαντες και απατημένοι, ερωμενοι και ερωμενοι απελπισένοι και μη και συναθροισθημεν στα γενεθλια ενός Δημητράκη να πιουμε ενα κρασι να συχωρεθουνε τα παλια
επενδυτές και εκδυτές αιντε νερο κι αλατι να ξεπλυθούν οι αμαρτιες πηραμε τη ζωη νας λαθος;
ήρθε η φάβα κι ολοι κοίταζαν το λάκκο αν τους χωραγε