μωρέ δε θυμάμαι σας λέω, δε θυμάμαι! κατεβαίνω να παρω πατάτες και όταν φτάνω στο αποθηκακι που τις βάζω, κοιτάω γυρω γυρω λες και θα μου που οι τοίχοι! πιανω το ένα το αφήνω παω σε άλλο τίποτα! ένα μαύρο πράμα στο μυαλό μια κουρτίνα και δε βλεπω
γιατί με βάλανε εδώ μέσα; κατα λαθος! εγώ θα σκότωνα; πού τέτοια δυναμη! το πα και στο δικαστηριο!
μακάρι να μπορούσα και θα το χα πράξει εδώ και χρόνια αλλά εγω είμαι ...
σας ειπα που δε θυμαμαι; το είπα ναι...όχι ολα μονο που βάζω το ενα και το άλλο
να γραφεις σημειώματα μαμα έλεγε η κόρη μου αλλά εύκολο ήταν να κουβαλώ μολύβια και χαρτια συνέχεθα; και και ξεχνώ
αφού ξεκινώ να φτιάξω φακές κι επειδη δε θυμάμαι τι ψάχνω βαζω μακαρόνια
και τους το είπα λαθος εγινε