το θέρος μου χειμαζόμενο
η καρδιά μου μια λίμνη φωλιά
για την αξεδιάλυτη λύπη

θα σου στείλω μήνυμα
θα ναι νυχτωμένο το άδικο
θα φωνάξω πορτοκάλι
και πάλι θα βγεις

 νερό με πνίγει
 νερό με λυτρώνει
ακόμα ταξιδεύω στα μάτια σου

μόνο και μόνο
γιατί ακόμα μ' αγαπάς
 χειμώνας ενθάλπιος μπροστά μου