πλένω το σάρκινό μου σώμα
με νερό της μνήμης

στριμώχνω
θύμησες αποστάγματα
σε λέξεις από ποιήματα άτολμα
σαν και τούτο που δεν ξέρει
το γιατί ....

δεν έχω απαντήσεις

ένα θέλω έχω

να το μάθω να κολυμπά
στις μυρωδιές και στις εικόνες
στης αφής τα δώρα

κι ύστερα φοβάμαι μη χαθεί
μην πνιγεί

βιάζω κινήσεις

το ξεπλένω
με νερό της λήθης