ξέρεις πως πονά η θύμηση απ' τις καλές ημέρες; μαχαίρι και τρυπά και όχι παρηγοριά δεν έχει. μαθαίνεις μόνο. μαθαίνεις να αντέχεις τα τωρινά. με υπομονή κι αν είσαι άξιος με γενναιότητα
οι ωραίες καλές ημέρες...τότε που ξυπνούσαμε κι αγαπιόμασταν κι αγαπούσαμε και νομίζαμε αχ πόσο το νομίζαμε πως η δύναμη της καρδιάς φτάνει. φτάνει να ορίσουμε τον κόσμο.
πότε άρχισε να στενεύει ο κόσμος; πότε άρχισε ο χώρος μας; πότε η ερώτηση γυρνούσε και χτύπαγε με θυμό την ψυχή σου;
πότε άρχισες να αναζητάς το φως; το φως
πότε νύχτωσε σε νύχτωσε ο χρόνος