κατά τη διάρκεια κανείς δεν τρώγεται για το πάρε δώσε αν δίνει πολύ και παίρνει λίγο ή αν το χάρισμά του είναι πιο αξίας από του άλλου. κανείς κανείς δεν αναρωτιέται βρε μπας δε λέει μόνο χαίεται τη ροή χαίρεται το πήγαινε και το έλα το ίδιο δίχως να κρατά ζύγι να μετρά βάρος και να υπολογίζει.
το ζόρι είναι μετά. μετά που κλείνει η πόρτα που ξυπνάς και σου λείπει ένα μέλος. ένα κομμάτι  σαν το  χέρι τα μάτια  ή η γλώσσα. ξυπνάς ένα πρωί με την έλλειψη και ξέρεις πως εσύ το έχεις δώσει έχεις δώσει δίχως να πάρεις όχι τα ανάλογα τουλάχιστον να ισοζυγιστεί το πράμα να καλυφθεί το κενό. τότε που ψάχνεσαι και δε βρίσκεις να χει μείνει τίποτα
κι ούτε λόγος να ζητήσεις τη διαφορά! ας πρόσεχες σου λέει ας ήσουν ικανότερη πιο ευέλικτη ας πούμε
το μόνο που σου απομένει είναι να δεχτείς αυτή την αναπηρία