Αναζητάς μια δικαιολογία

για τις πράξεις σου

Ένα άλλοθι

για την άνευ όρων παράδοση

Μα ξέρε το

Η αλήθεια δεν είσαι εσύ

που ξεφορτώνεις

-σακί με άχρηστα-

 το χθες σου

Όλα ήταν εξαρχής χαμένα

Τιμή και δόξα

Μεγαλεία που δεν εγνώρισα

Τι ναι τάχα το αίμα και η γονική

κληρονομιά του

Κούφιες παλαιικές λέξεις

κι ο Μινώταυρος μια ακίδα –επιτέλους!-

παρελθοντική

να βγει κι ας ματώσει

 

Παριστάνεις τη γενναία

μα είσαι μόνο η δειλή

Καβάλα σε όνειρα πλάνα

κόβεις την άκρια του σκοινιού σου
και τελειώνεις τη μάχη
κι ας ξέρεις
το κάστρο που εγκαταλείπεις

Δεν μπορώ να μένω σε μάχες

λαθεμένες

 Θέλω να λυτρωθώ με νέο άγγιγμα

 Ας χαθώ σε ό,τι εγώ επιλέξω

 Καιρός για καινούριους δρόμους αδερφή

 κι ας πληρώσω το τίμημα 

Δέσμιες του αίματος είμαστε

 Πηγαίνεις άοπλη στο χαμό σου

 Προδίδοντας τα μυστικά της γενιάς σου;

Με τι τίμημα;

Με όποιο