της λείπει
τον ψάχνει παντού
ιδίως στις αφημένες
του λέξεις


τη βλέπω
δίχως να το επιζητώ
αν και με συγκινεί
το μάταιο

τον βλέπω
κι εκείνο να επιστρέφει
ντυμένον ολοπόρφυρα
μάτια

κουβαλά
γέλιο  που  φτάνει
ίσαμε τη δική μου
ανάγνωση

δαγκώνω τα χείλη
χαμογελώ τον  αγκαλιάζω

ο αγαπημένος είναι μια
αλήθεια
απουσίας