σαν σε
ιντερμέδιο σε μια θεατρική σκηνή απουσιών
ενώ οι ηθοποιοί κλονισμένοι από τις ήττες
γελούν στενάχωρα
θρηνούν γελοία

τότε συμβαίνουν τα απύθμενα των θαυμάτων 
 η ωραιότητα των χρωμάτων κατακλύζει
τα φθαρτά και τα πρόσκαιρα
και συ θεατής αμήχανος της λάμψης

στο μεταξύ
άνθρωποι που σε κουβαλούν φεύγουν κι έρχονται