ένας αέρας περνά απ' το σπίτι μου το πατρικό
ένας αέρας με πάει κοντά του
να τανε λέει πύργος αψηλός τι μυστικά
που θα κρυβε
συνωμοσίες σιωπηλές κι έργα αφανέρωτα
που πλέκουνε τ' ανάθεμα
κι πάλι χαμοκέλα ήτανε με χνώτα πεινασμένα
ω, λύπες υφέρπουσες