μου μαγκώνει την ψυχή ένας ίσκιος
τον έχουν πυροβολήσει στα άκρα
γι' αυτό σέρνεται γι' αυτό σαν τανάλια
με σφίγγει εκεί όπου δεν υπάρχει
αντίσταση
φέρε μου έναν ύπνο του λέω
καμιά φορά
μια πέτρα ένα τσουβάλι
πράματα που ξέρω
να μη σε φοβάμαι
(κι ας με φοβάμαι)
να σ' αγαπήσω όπως με γδύνεις
να σε φορέσω στη σάρκα μου
να σε πονέσω δίχως ντροπή
να σε σκοτώσω χωρίς  έρωτα

είσαι ένα μάταιο απόδειπνο
με μασημένο τον κρατήρα σου

θα σε νανουρίσω λοιπόν
να σε κοιμήσω στο ποτάμι μου μέσα

έλα
ευλογημένο νερό
πάρε έναν κέρβερο ξεδοντιασμένο
πάρε ένα δράκο που χασε τη δύναμη της
φωτιάς
πάρε της λήθης και της λύπης το δέρμα
κι ανάπαψέ τον

βροχή (σ)τα όνειρα μέσα μου